Uydu fırsatçılığı mı?

500-1.000 liralık bedelin gerçekten yapılan işle karşılaştırıldığında fahiş olup olmadığı ise somut olaya göre değerlendirilmelidir. Özellikle birkaç dakikalık basit bir kanal taraması için tüketicinin bilgisizliğinden veya zor durumda olmasından yararlanılarak ölçüsüz bir bedel talep edilmesi ciddi şekilde sorgulanmalıdır.

Bir hizmetin fiyatının yüksek olması tek başına otomatik olarak “yasal değildir” anlamına gelmez. Ancak tüketiciye hizmet verilmeden önce ücretin açık, anlaşılır ve tereddüde yer bırakmayacak şekilde bildirilmesi gerekir. Tüketici, ne kadar ücret ödeyeceğini bilmeden hizmet almaya zorlanamaz.

Vatandaşlarımız, servis çağırmadan önce mutlaka toplam fiyatı sorsun, mümkünse WhatsApp mesajı, SMS veya yazılı teklif alsın. Fatura, fiş ve ödeme dekontunu mutlaka saklasın. “Servis ücreti”, “yol ücreti” ve “ayar ücreti” gibi kalemlerin ayrı ayrı ne olduğunu da öğrenmeli.

Fahiş veya yanıltıcı bir ücretle karşılaşan tüketici ise öncelikle işletmeden fatura ya da belge talep etmeli, Ticaret Bakanlığına ihbarda bulunmalı ve fahiş miktarın iadesi için Tüketici Hakem Heyeti’ne başvurmalıdır.

Buradan servis işletmelerine de açık bir çağrı yapıyoruz: Vatandaşın, özellikle yaşlı tüketicilerin teknik bilgi eksikliğini fırsata çevirmeyin. Fiyatınızı işlemden önce açıkça bildirin, belge düzenleyin ve makul, şeffaf bir ücretlendirme yapın.

Tüketici de işletme de bilsin: Şeffaflık ve dürüstlük, bu süreçte en önemli güvencedir.
Av. İbrahim GÜLLÜ 

TÜKONFED (Tüketici Konfederasyonu) Başkan V.