Yaz mevsiminin gelmesiyle birlikte düğün sezonu da başladı. Ancak günümüzde evlenmek, gençler için sadece mutluluk değil aynı zamanda ciddi bir ekonomik mücadele anlamına geliyor. Salon kiraları, ikramlar, organizasyon giderleri ve diğer masraflar düşünüldüğünde birçok aile bütçesinin sınırlarını zorlamak zorunda kalıyor. Tam da bu noktada belediyelere ait kültür merkezleri ve sosyal tesisler vatandaşın yükünü hafifletmek amacıyla hizmet veriyor. Fakat burada cevap bekleyen önemli bir soru var: Bir belediye salonunun kira bedeli örneğin 21 bin TL ise ve belediye meclisi bu rakama %25 indirim uygulanabileceğini kabul etmişse, bu indirim neden tüm vatandaşlara değil de belirli kişilere uygulanıyor? %25 İndirim Varsa, %100 Adalet de Olmalı Basit bir hesap yapalım. 21 bin TL’lik bir salon kiralamasında %25 indirim yaklaşık 5 bin 250 TL avantaj sağlıyor. Bugün birçok aile için 5 bin TL; düğün masrafının, ev eşyasının veya çocuklarının ihtiyacının karşılanması demektir. Peki aynı ilçede yaşayan iki vatandaştan biri bu indirimden yararlanırken diğeri neden yararlanamasın? Birinin meclis üyesi tanıdığı olduğu için daha az ücret ödemesi, diğerinin ise tam ücret ödemek zorunda kalması hangi adalet anlayışına sığar? Oy Verirken Eşitiz, Hizmet Alırken Neden Değil? Seçim dönemlerinde her vatandaşın oyu eşittir. Sandığa gittiğimizde kimsenin oyunun değeri diğerinden fazla değildir. Peki seçim bittikten sonra belediye hizmetlerinden yararlanırken neden bazı vatandaşlar daha avantajlı hale geliyor? Eğer bir indirim kararı alınmışsa bu kararın muhatabı meclis üyelerinin çevresi değil, o ilçede yaşayan tüm vatandaşlar olmalıdır. Çünkü belediyeler siyasi referans dağıtan kurumlar değil, kamu hizmeti sunan kuruluşlardır. Vatandaş Hakkını İster, Torpil Değil Hiçbir vatandaş düğün salonu kiralamak için meclis üyesi aramak zorunda bırakılmamalıdır. Hiçbir anne baba çocuğunun düğünü için belediye koridorlarında referans peşinde koşmamalıdır. Hiçbir genç çift, “Acaba tanıdık bulabilir miyiz?” düşüncesiyle hareket etmek zorunda kalmamalıdır. Vatandaşın talebi ayrıcalık değil, eşitliktir. Asıl İndirim, Ayrıcalıklara Yapılmalıdır Belediye meclisleri gerçekten sosyal belediyecilik yapmak istiyorsa indirimleri kişilere göre değil, kurallara göre uygulamalıdır. Çünkü kamu hizmetinde referansın olduğu yerde eşitlik zedelenir. Ayrıcalığın olduğu yerde adalet tartışılır. Şeffaflığın olmadığı yerde ise vatandaşın güveni azalır. Eğer %25 indirim uygulanacaksa, bu indirim bütün Sarıyerlilerin, bütün Kağıthanelilerin, bütün Gaziosmanpaşalıların hakkıdır. Çünkü vatandaşın belediyede tanıdık aramaya değil, hakkını almaya ihtiyacı vardır. Adalet, tanıdığı olanın indirim aldığı bir sistem değil; herkesin eşit şartlarda hizmet alabildiği bir düzendir. İndirim kişiye göre değil, vatandaşa göre uygulanmalıdır.